Ik heb mijn tweede thuis gevonden. Verscholen op de stenen trappen onder de befaamde kettingbrug die Buda verbindt met Pest, neem ik mijn pen in de hand. De trap loopt helemaal tot in de Donau en diep in de schaduwen, vlak boven de rotsen en het zand, zit yours truly te genieten.
Het is hier prachtig. Geen geweldige zin om een journalistiek item, of zelfs een blog mee te beginnen, maar vanavond pen ik enkel mijn indrukken neer. Tegen de horizon zie ik de heuvels van Buda scherp afgetekend. Ergens in die immense duisternis liggen kastelen en kerken van weleer verborgen. Reeds bezocht, dat spreekt voor zich.
