AUSTRALIË

Dubai was heel bevreemdend, maar aangenaam. Ik ben op sleeptouw genomen door een jonge, Jordaanse stewardess, heb genoten van JBR Beach en was best onder de indruk van de Burj Dubai. Intussen veilig in Sydney. Het is hier mooi, warm en gelukkig nog niet te nat. Straks vuurwerk over het water. Iedereen een vroeg gelukkig 2012 en een laat prettig kerstfeest!  

Mijn nieuwjaar(savond): Het beste oudejaarsvuurwerk ter wereld over de haven/opera/Harbour Bridge van Sydney. Vieren op het strand en uitkijken over de kliffen alvorens in het water te duiken. Met de motor over de wereldberoemde Harbour Bridge scheuren met mijn lange jas open wapperend achter me en de Brandenburgse concerten van Bach knallend in mijn oren. Juist ja, exact zoals die passage uit Anne Rice’s “Mijn naam is Lestat”, al is dat

Ben je lekker aan het zwemmen in een zogezegd “veilig” meer; glijdt er op een paar meter van je toch wel een krokodil het water in! Dus ik kalmeer mezelf met de gedachte dat ik weet hoe zo’n dier te doden (hoera voorbereiding)… Tot ik besef dat mijn mes vrolijk droog op de oever ligt. Zover voor voorbereiding…

Het ‘Rode Centrum van Australië’, met die term word je overal om de oren geslagen in de brochures. De waarheid is dat heel Australië koperkleurig is, op een groene rand langs de kust na. Een rand die soms slechts een paar tientallen kilometer breed is. Met het Rode Centrum bedoelen reisgidsen voornamelijk Alice Springs en de omliggende attracties, pal in het midden van het land.

Wie de zonsopgang over Uluru eveneens wil zien, blijft beter in de buurt kamperen. Nogal wat tours promoten dit zelfs en bieden swags aan, een soort outback slaapzakken. Voor het gebruik van zo’n swag, een lukraak stuk land met composttoiletten vol vliegen en “het genot van slapen in een triljoensterrenhotel”, rekenen ze absurde prijzen aan.

Er zijn een aantal dingen die een mens zeker moet doen als hij naar Australië gaat. En dan zijn er dingen die geen mens ooit in zijn hoofd zou moeten halen. Oordeel zelf wat in welke categorie thuishoort. Mijn persoonlijke checklist van de reis:

Back in Australia. I’ve travelled half the world since the last time I was here, but never have I seen such absolute desolation. Or a sky that even came close to this.

De ochtendzon strijkt met brede penseelstreken een gouden licht over slaperige buitenwijken van Alice Springs. Op de achtergrond hullen de bejaarde bergen van de MacDonnel Ranges zich langzaam in een nevel van transparante zijde. Een smeulende, geasfalteerde baan leidt recht de wildernis in. Mijn bestemming van vandaag is Ayers Rock, ongeveer vijfhonderd kilometer ten westen van Alice Springs.